Thursday, 27 September 2007

Нещо

Само дете
седи във черна пещера.
Петно- небе
наместо всеобхватна синева

Светлина никогда не видяло
с очи слепи, за него е зла
В безумието на мрака е смело,
а на слънце преплита крака.

Как живее сред влага и студ?
Не се смее, не иска света.
Залиняло в смръзения смут
то бледнее, проклина деня.

Петно-дете,
проекция на пещерна стена.
Само небе,
безплодна празна синева.

No comments: